این مطلب ۱۰۵ بار خوانده شده

فرهنگ و هنر ما جای چه کسانی است؟!

نسخه مناسب چاپ

پایگاه اطلاع رسانی سپاه حضرت قمر بنی هاشم(ع) - علی حیدری: موضوع جدید نیست، هرچند شاید تکراری هم نباشد! اصلاً یکی از دلایل پرداختن به چنین موضوعی، تکرار آن در برهه‌های مختلف و درباره افراد مختلف است.

این بار ماجرا از آنجا شروع شد که «الهام چرخنده» هنرپیشه سینما و تلویزیون در برنامه زنده لحظه تحویل سال ۱۳۹۳ در شبکه چهار سیما، تبریک ویژه خود را به رهبر معظم انقلاب اسلامی تقدیم کرد. پس از آن بود که شبکه‌های مختلف ضدانقلاب و کسانی که در فضای مجازی بر ضد نظام و انقلاب اسلامی فعالیت می‌کنند، به جرم ابراز ارادت این بازیگر، هجمه وسیعی را علیه وی آغاز کردند. در کنار صبر و مقاومت ستودنی این هنرمند جوان کشورمان، جوانان با ایمان، ولایتمدار و عاشق ایران با حضور در فضای مجازی از وی حمایت کردند.
این ماجرا ادامه داشت تا اینکه روز دوشنبه گذشته این هنرمند به دعوت انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران به جشن فرهنگ و هنر انقلاب رفت و آنجا هم حرف‌هایی از این ماجرا زد. او گفت: «دقیقاً بعد از پخش این ویدئو بود که من از شبکه‌های مختلف منافقان، صدای آمریکا و مخالفان صحبت‌هایی شنیدم و همچنین برخی دوستانم در عرصه سینما نسبت به من خیلی لطف داشتند و پیامک‌های مختلف برایم ارسال می‌شود.»(!)
چرخنده در ادامه با انتقاد از فضای حاکم در عرصه فرهنگ و هنر گفت که به من پیغام داده‌اند: «سینمای ما جای چنین زنانی نیست و برایم این سوال به‌وجود آمده که فضای فرهنگی ما جای چه نوع زنانی است؟!»
موضوع «علیرضا افتخاری» و اظهار علاقه‌اش به رئیس‌جمهور قانونی کشور در سال ۸۸ یکی دیگر از این جنس وقایع بود که بلافاصله با هجوم رسانه‌ای شدید ضدانقلاب آن هم در اوج فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری همراه شد. برخوردها و توهین‌هایی از این دست به «علیرام نورایی» بازیگر فیلم «قلاده‌های طلا» که با موضوع فتنه ساخته شد، نیز در همین راستا بود. «لیلا اوتادی» هم از این هجمه‌ها در امان نماند. چون در فیلم «اخراجی‌های۳» بازی کرد که آن هم به موضوع انتخابات می‌پرداخت و فشارها و تهدیداتی که در کنار عملیات روانی شدید در خصوص ترانه‌های انقلابی «حامد زمانی» خواننده جوان کشورمان صورت می‌گیرد. کم نیستند مصادیقی از این دست که به‌ دلیل ایفای یک نقش یا تولید هنری و یا حتی اعلام نظر شخصی‌شان مورد تخریب و تخطئه مخالفان نظام اسلامی و دنباله‌روهای آنان قرار گرفته‌اند.
اینکه مدعیان آزادی بیان حتی نمی‌توانند تبریک یک هنرمند ایرانی را به رهبر خود تحمل کنند، گواه آشکاری بر دروغ بودن ادعاهای آنان است، اما درباره این جریان که هر از چندگاهی در عرصه رسانه خبرساز می‌شود، باید به دو نکته اشاره کرد:
اول اینکه تجربه نشان داده در مواقعی که چنین فضاسازی‌هایی علیه یک هنرمند ارزشی صورت می‌گیرد که طبیعتاً نیازمند حمایت جدی از سوی رسانه‌ها و نهادهای مختلف فرهنگی است، رسانه‌های ارزشی و انقلابی تنها به انتشار خبر و مطالبی بسنده می‌کنند و دوباره آن فرد تنها در میدان رها می‌شود. باید بپذیریم که آستانه تحمل یک هنرمند با یک شخص سیاسی متفاوت است و در چنین اوضاعی باید او را همراهی و پشتیبانی کرد تا بتواند در مسیر صحیحی که تشخیص داده گام بردارد، نه اینکه مجبور شود برای به دست آوردن دل دیگران از مسیر خود باز گردد.
دوم اینکه، وقتی پیام‌هایی از جنس اینکه «سینمای ما جای چنین زنانی نیست.» از گوشه و کنار سینما به گوش می‌رسد، بیانگر این است که با گذشت ۳۶ سال از پیروزی انقلاب اسلامی هنوز تفکراتی این چنینی در سینمای این کشور وجود دارد و یا در آن رخنه کرده‌ است، از این رو مسئولان و متولیان و نهادهای فرهنگی باید از حضور جوانان هنرمند ارزشی و انقلابی که نمونه‌هایی از آن در جشنواره فیلم عمار مشاهده شد، استقبال کنند و حمایت‌های لازم را از آنان صورت دهند تا روز به روز بیشتر، شاهد شکوفایی فرهنگ و هنر دینی و انقلابی باشیم.

منبع: هفته نامه صبح صادق

انتهای پیام /

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.